~ WYSZPERANE W SIECI • MUZYKA • RECENZJE • ARTYKUŁY ~

R.E.M./Powrót do korzenii

7 marca w sklepach muzycznych, ukaże się najnowszy 15 studyjny album R.E.M. „Collapse Into Now”. Po blisko trzech latach od wydania „Accelerate” Panowie: Michael Stipe, Peter Buck i Mike Mills, ponownie weszli do studia. Materiał był dopracowywany w Blackbird w Nashville, w Hansa Studios w Berlinie, gdzie grupa U2 nagrała wspaniałą płytę „Achtung Baby”, David Bowie „Heroes”, a Iggy Pop „Lust For Life” i w Music Shed w Nowym Orleanie.

Zespół pochodzący z Athens w stanie Georgia wspomogli znakomici goście, między innymi: Patti Smith, wokalista Pearl Jam, Eddie Vedder, Peaches, gitarzysta i wieloletni współpracownik Patti Smith Lenny Kaye, oraz Joel Gibb znany z formacji The Hidden Cameras. Barwę muzyczną 12 piosenkom wraz z Michaelem Stipe’em, Peterem Buckiem i Mike’em Millsem nadał laureat Grammy i współproducent „Accelerate” Jacknife Lee [m.in. U2, Snow Patrol, The Hives, Kasabian, Editors, Bloc Party].

Jaki jest efekt ich pracy? Już teraz możecie się o tym przekonać słuchając całej zawartości albumu na portalu amerykańskiego radia publicznego npr music, lub wybrane fragmenty promujące wydawnictwo, na oficjalnej stronie zespołu pod tym adresem.~b69s

1. Discoverer 2. All The Best 3. Überlin 4. Oh My Heart 5. It Happened Today 6. Every Day Is Yours To Win 7. Mine Smell Like Honey 8. Walk It Back 9. Alligator_Aviator_Autopilot_Antimatter 10. That Someone Is You 11. Me, Marlon Brando, Marlon Brando And I 12. Blue.

It Happened Today [Official Lyrics]

R.e.m.biografia

Byli jedną z najbardziej charakterystycznych i rozpoznawalnych grup rockowych lat 90′, cieszącą się uznaniem krytyki i fanów na całym świecie.

Czerpiąc inspiracje z melodyjnego pop – rocka lat 60′, muzyki folkowej i punk rocka, zespół stworzył indywidualny styl, zaliczany do nurtu college rock, stając się prekursorem rocka alternatywnego, popularnego zwłaszcza w ostatniej dekadzie minionego stulecia. R.E.M. nagrał 13 albumów studyjnych, sprzedanych łącznie w nakładzie ponad 70 milionów egzemplarzy, otrzymał 3 nagrody Grammy i kilka wyróżnień MTV, a członkowie zespołu sześć razy pojawiali się na okładce magazynu „Rolling Stone”. W 2007 roku zostali zaliczeni do grona artystów najbardziej zasłużonych dla rock and rolla i wprowadzeni do Rock And Roll Hall Of Fame. Wyraźne gitarowe brzmienie i specyficzny „mamroczący” wokal znalazły wielu naśladowców, wpływając na szereg mniej znanych grup i wiele gwiazd, jak chociażby Sonic Youth, Pavement, Live czy Nirvana.

Zespół powstał w 1980 roku w Athens z inicjatywy czterech studentów Uniwersytetu w stanie Georgia: Mike’a Millsa [gitarzysty basowego], Billa Berry’ego [perkusisty], Michaela Stipe’a [wokalisty] oraz Petera Bucka [gitarzysty]. Ich menedżerem został Jefferson Holt, właściciel sklepu muzycznego. Po odrzuceniu nazw Twisted Kites czy Negro Wives, czwórka z Athens zdecydowała się na R.E.M., skrót oznaczający fazę głębokiego snu, znaleziony w słowniku przez Michaela Stipe’a.

Latem 1981 roku muzycy nagrali pierwszy singel ~ Radio Free Europe. Pomimo niewielkiego nakładu, utwór stał się prawdziwym przebojem, a zespół podpisał kontrakt z wytwórnią I.R.S., wydając minialbum „Chronic Town” [1982] i wyruszając w pierwszą trasę koncertową po okolicy. Debiutancka płyta spotkała się z uznaniem w środowisku muzycznym i prędko doczekała się następczyni, tym razem długogrającej „Murmur”, [1983] W latach 80′ R.E.M. udawało się nagrywać płyty w zasadzie co roku. Z każdą kolejną muzycy szlifowali swoje umiejętności, a ich styl [mimo eksperymentów i chwilowych odstępstw] klarował się coraz wyraźniej, zasługując na sukcesywnie rosnącą popularność i coraz lepsze recenzje. Po „Reckoning” [1984] i mrocznym „Fables of the Reconstruction..” [1985] przyszedł czas najbardziej przystępny z dotychczasowych albumów, „Lifes Rich Pageant” [1986] i „Dead Letter Office” [1987], kompilacyjny zbiór mniej znanych utworów zespołu.

Prawdziwy przełom w karierze R.E.M. nastąpił jednak dopiero wraz z płytą „Document” [1987], wyprodukowaną wspólnie ze Scottem Littem, który stał się współpracownikiem grupy na następne kilka lat. „Document” sprzedawał się wyśmienicie, a zawarta na nim piosenka  The One I Love dotarła do pierwszej dziesiątki listy przebojów w USA, ciesząc się sporym zainteresowaniem także w Wielkiej Brytanii. W konsekwencji zespół dostał propozycję przejścia do wytwórni Warner Bros, co też uczynił, nagrywając dla niej kolejny krążek „Green” [1988], promowany przez utwór Stand. Longplay zyskał status podwójnej platyny, a czwórka z Athens wyruszyła w długą trasę koncertową. Tournée okazało się na tyle wyczerpujące, że muzycy postanowili na jakiś czas zrezygnować z występów na żywo, skupiając się na pracy w studiu.

Lata 90′ upłynęły dla R.E.M. pod znakiem największych sukcesów. Oscylujący wokół popu i stylistyki folkowej album „Out Of Time” [1991] dotarł na szczyty list przebojów zarówno w Stanach, jak i w Europie, a promujący go utwór Losing My Religion stał się prawdziwym hitem. W udzielonym kilka lat później wywiadzie Mike Mills stwierdził: „W naszej karierze nie było zbyt wielu momentów przełomowych, rozwijaliśmy się stopniowo i powoli. Gdybym jednak musiał wymienić kilka kluczowych wydarzeń, wskazałbym przede wszystkim na sukces „Losing My Religion”. „Out Of Time” wraz ze swoim następcą, wspaniałym „Automatic For The People” [1992] uważany jest za największe osiągnięcie zespołu z Georgii. Fakt, że aranżacje do drugiego z wymienionych krążków przygotowywał basista Led Zeppelin, John Paul Jones, to najlepszy dowód na wysoką pozycję grupy.

W 1995 roku zespół ponownie wyruszył w trasę [promującą wydawnictwo „Monster”, 1994], która, choć odniosła sukces finansowy, dla członków R.E.M. była dość pechowa. U Berry’ego zdiagnozowano tętniaka mózgu, Mills zmagał się z nowotworem jelita, a Stipe był operowany z powodu przepukliny. Zmęczenie nie zahamowało prac nad następnym krążkiem, na który zespół podpisał rekordowy kontrakt z wytwórnią Warner Bros. „New Adventures in Hi-Fi” [1996], mimo gościnnego udziału Patti Smith i przebojów takich jak „E-Bow the Letter” czy Electrolite, nie zdołał jednak pobić rekordu poprzednich wydawnictw.

W następnych latach członkowie R.E.M. zaczęli angażować się także w zewnętrzne projekty, a Bill Berry zdecydował się na opuszczenie zespołu w październiku 1997 roku. Przy pracy nad kolejną, eksperymentalną płytą „Up” [1998] zastąpił go automat perkusyjny. Później muzycy współpracowali między innymi z Joeyem Waronkerem. Po odskoczni w postaci ścieżki muzycznej do filmu „Człowiek z księżyca” [1999] Miloša Formana grupa wróciła do regularnej działalności, wydając longplay „Reveal” [2001], a następnie płytę „Around The Sun” [2004], poprzedzoną dwiema kompilacjami, dokumentującymi współpracę grupy z Warner Bros. Na „Around The Sun” i podczas związanego z nią tournée za perkusją zasiadł Bill Rieflin, były muzyk zespołu Ministry.

Dyskografię R.E.M. zamykają dwa wydawnictwa: „R.E.M. Live” [2007] i „Accelerate” [2008]. Ten ostatni nazwany został przez Rolling Stone Magazine jednym z najlepszych albumów w historii grupy. Jego autorzy zasłynęli zresztą nie tylko jako muzycy. Znane jest zaangażowanie zespołu w projekty ekologiczne, społeczne i polityczne. Używając sceny jako swoistej trybuny, artyści nawoływali do ratowania przyrody, przestrzegania zasad równości płci i tolerancji dla mniejszości [Michael Spite otwarcie przyznaje się do biseksualizmu] oraz do odpowiedzialności obywatelskiej i uczestnictwa w wyborach.-

Skomentuj

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s